بسمه تعالی
در همه جوامع بشری واژه عدالت واژه ای آسمانی و نورانی محسوب شده و مورد احترام بوده است. حتی در جوامع پیشین و اساطیری که بعضاً پادشاهان خودکامه ای را به خود دیده است و دیکتاتوری محض را تجربه کرده اند، اگر با دقت به چنین جامعهای نگاه کنیم باز هم عدالت و قضاوت واژگانی نورانی و آسمانی محسوب می شده و در اکثر مواقع قاضی در امور اجرای عدالت مستقل بوده است تا نکند دخالت اغیار شیوه قضاوت را از شاهراه عدالت خارج کند. به همین خاطر تا همین چند دهه اخیر به دادگستری عنوان عدلیه داده بودند و به همین نام مشهور شده بود و جایگاه قاضی را عموم مردم جایگاه علی (ع) می دانند که ابر مرد عدالت و شرافت و نور مطلق است تا امید درماندگان تشنه عدالت باشد.
اما بعد:
غرض از این مقدمه این است که خداوند می فرماید: تشکر از بنده خدا برابری می کند با سپاسگزاری از خود خداوند و بنده نیز می خواهم به سفارش خداوند عمل نموده و از کار نیک بنده ای از بندگانش تشکر نمایم.
اینجانب بنا به اتفاق به عنوان شاهد گذارم به دادگاه بخش کجور افتاد. وقتی وارد سالن دادگاه شدم با قاضی جوان و روحانی ای روبرو شدم که قرار بود محکمه ای را مدیریت کند که فقط سه تن از وکلا از سه جانب و شاکیان و شاهدان و عده ای که ملک را خریداری نموده بودند و به ظاهر کلاه گشادی سرشان رفته بود و… . خلاصه کلاف پیچ در پیچ و سردرگمی که هر کس ساز حقوق حقه خود را کوک می کرد و دیگری را ناحق می خواند.
در این میان روحانی جوانی که سمت قضاوت این محکمه را به عهده داشت و من نیز تا کنون نامش را نمیدانم، با شکیبایی و صبر فراوان در حالی که آرامش و اعتماد به نفس از رفتار و کردار او به همه حاضران در جلسه انتقال پیدا می کرد ، به جزء جزء پرونده پرداخته و از شاهدان با ریزبینی و تیز بینی سوالاتی را مطرح نمودند که قاضی را به عدالت و اجرای حکم عادلانه نزدیکتر می نمود و این امر در حالی انجام می پذیرفت که شاهد و حاضران نیز دچار استرس و ترس و سردرگمی نمی شدند. در حالی که در بسیاری از محاکم قاضی چنان رفتاری را از خود بروز می دهد که مردم مخصوصا پیران و کم سوادان نه تنها در حین محاکمه بدرستی نمی توانند از خود دفاع کنند بلکه پس از بیرون آمدن از دادگاه نیز دچار حال بد و عدم اعتماد به نفس می شوند، در حالی که در همه جوامع مردم انتظار دارند در نظمیه و عدلیه با آسایش و آرامش روبرو شوند و به آن دست یابند.
خلاصه اینکه چنان پرونده شلوغی چنین قاضی آرام و دارای اعتماد به نفسی را می طلبید که به قول قدما مو را از ماست می کشید بیرون تا عدالت را به شیوه ای زیبا و پسندیده اجرا نماید نه مانند بعضی ها که کم سوادی و حتی مشکلات شخصی خود را وارد محکمه می نمایند و این مشکلات را با بی اخلاقی و بد اخلاقی به مراجعین خود منتقل می نمایند و آبروی دستگاه قضا و قضات شریف را خدشه دار می نمایند.
با احترام
نعمت الله کرد نائیج
صاحب امتیاز و مدیر مسئول
