بیخود نیست که به بعضی از مناطق می گویند مناطق محروم و یا کم برخوردار. کم برخوردار یعنی اینکه از مواهب دنیوی که بسیاری به وفور برخوردارند و یا اینکه دولت ها به وفور در اختیار شان قرار می دهند این مناطق بهره ناچیزی از این مواهب را در سبد سرنوشت خود سهم برده اند. این در حالی است که همواره در قناعت بسر برده و مثل شهرها و یا کلانشهر هایی که در همه امور در مصرف مواهب دنیوی به اسراف روی آورده اند سهم اندکی شامل حال مناطق کم برخوردار می شود. تازه چون دولتمردان حریف مسرفین شهرهای بزرگ نمی شوند، سعی دارند از سبد سرانه کم برخوردار ها کاسته تا مسرفین از حد اعتدال خارج شده آسیبی را احساس نکنند.مثلا مناطق کم برخوردار کمترین برق برق مصرفی را دارند ولیکن در اغلب شب ها حداقل دو ساعت خاموشی را تجربه می کنند تا پر برخوردار ها کاستی را احساس نکنند و شب روشنی را سپری نمایند. کم برخوردار ها از اینترنت بی بهره اند و گاهی مثل بعضی از کشورهای همسایه به بالای کوه ها و تپه ها می روند تا بتوانند تصویری از مدرکی را که از راه دور ارسال شده دریافت نمایند اما پر برخوردار ها بی هیچ دغدغهای با تمام دنیا در ارتباط هستند ولی عموماً عوارض و مالیات آن را کم برخوردار ها همدوش پر برخوردار ها پرداخت می نمایند.
کم برخوردار ها رادیو کشور شان را نمی توانند گوش فرا دهند چون در پشت کوه ها قرار گرفته اند اما پر برخوردار ها از همه امواج داخلی و خارجی برخوردار هستند. کم برخوردار ها هر از گاهی چند شبانه روز بر صفحه تلویزیونشان فقط سیگنال وجود ندارد را مشاهده می کنند و حتی از همین چند کانال مختصر داخلی که با ابر و باد و مه و خورشید و فلک قطع و وصل می شود و پر از برفک و غیره هم محروم می شوند اما پر برخوردار ها علاوه بر داخل کشور خارج از کشور را نیز مانند آیینه صاف و بی غل و غش مشاهده می کنند و به ریش کم برخوردار ها می خندند، اما در بعضی از فیش های پرداختی ماهیانه کم برخوردار ها عوارض و مالیات بعضی از همین سازمان ها و وزارتخانه ها علی السویه و به زور کسر می گردد .
حال شما قضاوت کنید که منطقه کجور ما در کجای این بی عدالتی مجسم قرار گرفته است که نه ازرادیو ملی برخوردار است ، نه گویش و لهجه اش در صدا و سیمای مازندران جایگاه چندانی دارد نه حتی دستگاه های گیرنده و فرستنده رادیو دریا چالوسش جرأت دارد استارت بخورد که ممکن است صدای مردم غرب استان به گوش برسد و این امر باعث فاجعه برای شرق استان شود ، نه صدا وسیمایش مداوم برنامه پخش می کند ، مردم در بسیاری از مناطق این بخش روزانه چندین مرتبه سر به کوه و بیابان می نهند تا بتوانند به شبکه های اینترنت وصل شوند،علاوه بر شبکه های بهداشتی و درمانگاهی ضعیف و آسفالتی که هم قیرش مال ماست و هم الی ماشاءالله سنگریزه و شن و ماسه در این منطقه فراوان است ولی ماشین ها زیک زاک می روند تا کمتر آسیب ببینند، از گاز شهریش نگویم که به برکت جنگ، بهانه خوبی دست مسئولین داده است تا عدم پیگیری های مجدانه شان را به پای جنگ تحمیلی بنویسند و از این رهگذر دهان اندک معترضان به وضعیت موجود را ببندند. راستی تا یادم نرفته این مطلب را متذکر شوم که در مناطق کم برخوردار همه چیز گرانتر از مناطق پر برخوردار است چون از مناطق مرکزی دورند و هزینه ایاب و ذهاب زیاد تمام میشود ولی با
همه این وضعیت، همواره از همه مناطق پر برخوردار بیشتر و استوارتر پای این مملکت ایستاده اند و جانفشانی کرده اند که کجور فراموش شده ما در چنین عرصه هایی زبانزد و میدان دار بوده است.
بنده از نماینده ولیفقیه استان سوالی شرعی دارم. جناب لائینی آیا جوانان و نسل امروزی ما که بسیار کم حوصله و صبر و تحمل هستند حتی در پشت همین کوه های سر به فلک کشیده ، چنانچه پس ازقطعی صدا و سیمای مازندران درصد اندکی به سمت نصب ماهواره بروند و همان ها الگویی برای سایر جوانان شوند، گناهکار محسوب می شوند؟پس تا به این مرحله نرسیدند تذکری جانانه به مسئولین صداوسیمای مرکز مازندران بدهید که خوب عمل کنند
و اما بعد.
به خوبی می دانم که چنین دل نوشته هایی از سوی دل سوختگان منطقه کم نوشته نشده و این را نیز می دانم که چه بسیار مسئولینی که چنین درد نوشته هایی را دیده و کمترین اهمیتی را برای آن قائل نشدند و از آن به آب خوردنی گذشتند و این بار نیز به شیوه اسلاف و پیشینیان خود بی هیچ توجیه و توجه ای می گذرند.
چاره کار دست همین اهالی زحمت کش کجور است تا با کم توجهی به همین مسئولین و دست اندرکاران شهرستانی و استانی اعتراضات عملی خود را اعلام نمایند تا شاید اندکی از کم برخورداریمان، برخوردار شویم، پر برخورداری پیشکششان.
